afleveringen
HALTE, over de mensen die Rotterdam bewegen…
Iedere zondag om 17.40 uur op TV Rijnmond!
Na de uitzending op TV Rijnmond staan de afleveringen direct op deze website, ook vind je hier een vooruitblik op de komende aflevering.
Aflevering 1: “Doe gewoon gezellig!”
George en John zijn beide buschauffeur. Ze zien de bus als een avontuur. Het zijn een beetje vrije jongens, dol op vrouwen en het echte leven. Vooral John ziet het leven van een RET-er als een vat vol uitdagingen.
Linda is een echte Rotterdamse buschauffeur met veel plezier in het werk en altijd wel een anekdote. Haar man zit ook bij de RET.
Op de planning van de bus valt er altijd wel wat te lachen en te dollen.
Aflevering 2: “Je gaat overal van genieten”
Metrobestuurder Richard Bal heeft longkanker gehad met uitzaaiingen. Een zeer zware periode, maar door het optimisme en de steun van zijn vrouw, familie en collega’s heeft hij zich er doorheen kunnen slaan. Een ketting met twee zilveren dolfijnen staat symbool voor zijn rotsvaste geloof in de toekomst. Zijn werk bij de RET is nuttig en belangrijk en hij werkt weer 36 uur per week met plezier en uit overtuiging.
Mathilde van der Hoeven had nooit verwacht dat ze ooit weer verliefd zou worden, laat staan op een collega. Maar het leven kan soms opeens een troefkaart trekken. Haar jongere collega Rene Oorschot is net zo gek op haar als zij op hem. Terwijl Rene de allernieuwste metro van de Calandlijn test, vertelt hij hoe hij zijn emoties kan uiten bij Mathilde.
Aflevering 3: “What you see, is what you get”
Jos zit te staren naar tien monitoren. Als een roofvogel zweeft hij boven het RET traject, hij schiet naar beneden als hij een probleem signaleert. Jos verteld over zijn werk. Hoe het werkt, wat hij doet en wat zijn verantwoordelijkheden zijn. Drie jaar geleden is hij overgestapt van functie buschauffeur naar dienstleider veiligheidstoezicht. In dezelfde periode dat zijn zoon blind is geworden… Kijkt hij misschien onbewust voor twee?
We belanden midden in een discussie tussen een “zwartrijder” en de CBA-er Herman. Vanaf dat moment volgen we hem. Na afhandeling zegt Herman lachend tegen de regisseur: ‘Je moet in je werk er wel de humor van inzien, want anders is het niet te doen. Je doet het in dit werk nooit goed, maar daar moet je niet te veel bij stilstaan.’ Herman lijkt een rauwdouwer die geen onzin pikt, maar we leren hem gedurende de uitzending beter kennen als hij gevoelig en verstandig opereert met een zwartrijdster die in de problemen zit.
Aflevering 4: “De eerste rit is altijd rustig”
’s nachts wordt er bij de RET misschien nog wel harder gewerkt dan overdag. Als de zon langzaam ondergaat over de stad, komen de dagslapers tot leven. Antilliaan Edison Franca vindt het prachtig werk. Hij is een echte klusser. Hij voelt of het wel goed gaat met zijn collega’s. Hij heeft zijn dochter verloren en zijn vriendin is ernstig ziek geweest..
De hele nacht checkt een soort nachttrein de rails en doet onderhoud. Als een donkere reus trekt hij zich langzaam door de stad.
Hoe later op de avond, hoe schoner volk en dat is duidelijk op de nachtbus.
Aflevering 5: “De aarde is zo mooi”
Seyfettin Unal gelooft dat het leven op aarde onvriendelijk en vijandig is. Hij gelooft dat er een betere wereld is en dat de bewoners van die betere wereld de aarde regelmatig bezoeken. Hij gelooft in UFO’s.
Pedro Peters gelooft niet in UFO’s maar wel in veiligheid. Hij is in Den Haag om met de politieke top te praten over veiligheid in het OV.
Aflevering 6: “Pfiet fieuw”
We vragen Delannoy en over de man-vrouw verhoudingen en haar eigen ervaringen. Zij staat daar toch heel anders in dan Iwan en Marcel, al laat ze ook doorschemeren dat ze haar vrouwelijke charmes in de strijd gooit om dingen gedaan te krijgen. Ze kent haar pappenheimers.
Op CS staat Iwan Hunsel reizigers te helpen. Hij combineert het nuttige met het aangename door mooie dames te charmeren. Toch is hij ook streng en hij is oprecht blij als hij iemand kan helpen. Hij ziet zichzelf niet als een vies mannetje.
‘Je denkt vast, wat een vies mannetje is dat, het is geen vunzigheid, ik kijk niet onder rokjes, ik ben gewoon snel onder de indruk van vrouwen. Ik heb respect voor vrouwen.’
Intussen staat Marcel op metrostation Marconiplein reizigers te helpen. Hij versiert dames, maar met minder charme als Iwan.
Aflevering 7: “IJzervreters”
Dagelijks 600.000 mensen vervoeren is geen sinecure. Het blijft mensenwerk en er kan altijd van alles gebeuren: kapotte trams, ontsprongen, aanrijdingen, technische mankementen. Maar met een behoorlijke voorbereiding kunnen veel problemen worden opgelost voor ze boven het hoofd groeien.
Dave Terhorst verzorgt de buitenapparatuur die nodig is voor de beveiliging van de metro. Oplossen van storingen, preventief onderhoud. Denk aan: lichtsein, onderhoud van de overgangen, slagbomen. Vorig jaar kreeg hij zomaar uit het niet Pleuritis, een gevaarlijke longaandoening. De dokter vertelde aan het bed van Dave dat het overlevingspercentage op 20 procent lag.
Ad van Lieshout is de lasser van de RET. Hij is een verwoed doedelzakspeler.Ad van Lieshout laat zijn las apparaat vlammen. Hij is de enige lasser die nog over is bij de RET. Hij heeft het de laatste tijd niet makkelijk gehad. Zonder zijn collega’s had hij het niet gered. Hij is er nu ook voor hen. In een verlaten hal speelt hij doedelzak.
Aflevering 8: “Morgen weer”
Er wordt heel wat afgeboend en afgesopt bij de RET. Als we ’s ochtends in de metro stappen realiseren we ons zelden hoeveel werk er achter de schermen is gebeurd. Wie maken de metro’s eigenlijk schoon? Wie ruimt de rotzooi achter ons op? Soms zijn het taakgestraften. Soms hebben ze bewust gekozen voor het schoonmaakvak.
Om en in de bus is Kamil en zijn collega bezig om een klokwerk aan handelingen te verrichten. Hij tankt de bussen vol, veegt het gangpad, leegt de prullenbakken, rijdt de bus door een wasstraat en parkeert ‘m op de juiste plek. Kamil is een vrolijke jongen met een plan, want hij ziet overal kansen. Hij doet een beetje van dit en een beetje van dat. Hij blijft voorlopig lekker schoonmaken, want het verdient beter dan op de tram gaan rijden en je hebt meer vrijheid om te doen en laten wat je wilt.
Een taakstraffer uit Servie is bezig grafitti in de metro te verwijderen. Hij was smokkelaar in voormalig Joegoslavie en is op zijn 18e naar Nederland gekomen. Hij wil zoveel mogelijk geld verdienen om weer terug te kunnen. Hij heeft zelfs op een olieplatform gewerkt. Maar nu is hij gepakt omdat zijn handjes te los zaten.
Aflevering 9: “Zessen doen we niet aan”
Kapitein Ed Schippers staat trots aan het roer. Collega Annette komt ook van het water en vertelt over wat Ed zo bijzonder maakt. Het is wel even wat anders dan op een bus zitten. Tevens is er een nieuwkomer die wordt opgeleid. Ook zij komt uit een echte waterfamilie.
Moniek van Dalen leidt een nieuwe trambestuurder op. Na haar scheiding is ze als het ware overnieuw begonnen bij de RET. Ze werkt er nu 13 jaar en ze is heel trots op wat ze heeft kunnen bereiken, vooral als ze haar voormalige leerlingen het goed ziet doen. Moniek vertelt over de sleutelmomenten in haar leven. Dat ze met haar kind onder de arm bij haar man is weggegaan en onzeker is over de toekomst. De nieuwe generaties heeft ze niet zo heel veel vertrouwen in, want ze hebben een zesjes mentaliteit en dat wordt door haar leerling grif bevestigd.
Aflevering 10: “Papa, mag ik trambestuurder worden?”
Enthousiasteling en RET-er Paul start de oude ‘tram 10’ op en begint met zijn toeristische rit. Het was zijn grootvader die op de eerste elektrische tram reed, dus het zit in de familie.
De jonge Rotterdamse Demelza flitst langs in de tram. Ze vertelt wat de RET-traditie voor haar persoonlijk betekent. Ze werkt er nog maar drie jaar, dus ze vindt zichzelf nog geen echte RET-er. Demelza drukt op de knoppen in de de moderne Citadis tram, terwijl Paul draait aan een grotere koperen handel op de museumtram.
Demelza’s moeder en collega trambestuurder Gonda had nog even angst dat het met Demelza niets zou worden, maar nu is ze trots op haar. Ze bellen wel 10 keer per dag. Zij heeft haar geleerd voor zichzelf op te komen en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Demelza laat zich door niemand gek maken.
Aflevering 11: “De jeugd van tegenwoordig”
De nieuwe generatie RET-ers is anders dan de oude generatie. Hoe denkt deze nieuwe generatie, kinderen van de multiculturele samenleving, over hun werk en hun leven? Hoe gaan zij om met de dagelijkse beslommeringen, hun dromen en plannen en hun liefde voor het vak?
Conducteurs Jeffrey en Ali zijn ‘van de straat’ en kunnen heel goed inschatten met wat voor reiziger ze te maken hebben. Ze hebben de gave om om te kunnen gaan met zowel bejaarden als met ‘ettertjes’. Ze zijn daar trots op en doen hun werk met plezier.
Controle beambte Heaven Leigh is de jongste controleur van de RET. Ze wordt nog een beetje in bescherming genomen door haar oudere collega’s. Bij de controles reageert niet iedereen even zachtzinnig en begrijpend.
Aflevering 12: “Feyenoord is heel hard werken”
Grote groepen mensen vervoeren voor een evenement is nooit eenvoudig, maar voetbalsupporters vervoeren is een geval apart. Hoe kunnen de supporters veilig en zonder elkaar in de haren te vliegen naar het stadion komen? En hoe houd je de tram heel? Jacqueline is onderdeel van het speciale voetbal tramteam en treedt al het supportersgedoe tegemoet met een gulle lach.
Hans is een die-hard Feyenoord supporter en neemt vrij voor elke wedstrijd. Zijn vrouw moet dat maar voor lief nemen. Als hij zou moeten kiezen tussen Feyenoord of zijn vrouw, dan zou hij het eigenlijk niet weten. Hij neemt, samen met zijn zoon, de Feyenoord tram naar de Kuip.
Aflevering 13: “Ik had al met pensioen kunnen zijn”
RET-ers zijn trouw aan het bedrijf. Voor je het weet werk je er 25 of 40 jaar. Margreet werkt er al 25 jaar en viert dat samen met haar vaste vriendin in club Alcazar, terwijl Anita Meijer voor de sfeer zorgt. Herbert zou eigenlijk wel met pensioen willen na meer dan 40 jaar, maar hij vindt het technische werk leuk. Jackie werkt nog niet zo lang bij de RET als techneut en is ook niet van plan lang te blijven, want hij wil acteur worden in Bollywood. Maar ja, voor je weet kom je er nooit meer weg.
Recente reacties